Kategoriler

ROL MODEL ÖĞRETMEN

Rol-Model öğretmen; sevgi, ilgi ve bilgi parametreleri üzerine eğitimi inşa eden, tutum ve tavırlarında, hal ve hareketlerinde, davranışlarında bütün toplumsal katmanlar nezdinde örneklik gösteren mümtaz bir kişiliktir. Bugün yaşanmış bir öyküyü sizlerle paylaşmak istiyorum. Şöyle ki; 




“Okulun ilk gününde 5. sınıfın önünde dururken, öğretmen çocuklara bir yalan söyledi. Çoğu öğretmen gibi, öğrencilerine baktı ve hepsini aynı derecede sevdiğini söyledi, ancak bu imkânsızdı. Çünkü ön sırada oturduğu yerde bir yana kaykılmış, ismi Mustafa Yılmaz olan bir erkek çocuk vardı. Bayan Mediha bir yıl önce Mustafa’yı izlemişti ve diğer çocuklarla iyi oynamadığını, elbiselerinin kirli olduğunu ve sürekli olarak kirli dolaştığını gözlemişti. İlave olarak Mustafa tatsız olabiliyordu. Bu öyle bir noktaya geldi ki, Bayan Mediha onun kâğıtlarını büyük bir kırmızı kalemle işaretlemekten, kalın çarpılar (x ) yapmaktan ve kâğıdın üstüne büyük F (en düşük derece) koymaktan zevk alır oldu. 


Bayan Mediha’nın okulunda, her çocuğun geçmiş kayıtlarını incelemesi gerekiyordu ve Mustafa’nın kayıtlarını en sona bıraktı. Ancak onun hayatını gözden geçirdiğinde, bir sürpriz ile karşılaştı.


 

Mustafa’nın birinci sınıf öğretmeni şöyle yazmıştı: Mustafa gülmeye hazır parlak bir çocuk. Ödevlerini derli toplu ve temiz yapıyor ve çok terbiyeli. Onun etrafta olması çok eğlenceli? 

 

İkinci sınıf öğretmeni şöyle yazmıştı: Mustafa mükemmel bir öğrenci, sınıf arkadaşları tarafından çok seviliyor, ama annesinin ölümcül bir hastalığı olduğu için sıkıntı içinde ve evdeki yaşamı mücadele içinde geçiyor.

 

Üçüncü sınıf öğretmeni şöyle yazmıştı: Mustafa’nın annesinin ölümü onun için çok zor oldu. Mustafa, elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor ama babası ona ilgi göstermiyor ve eğer bazı adımlar atılmazsa evdeki yaşamı yakında onu etkileyecek. 



Mustafa’nın dördüncü sınıf öğretmeni şöyle yazmıştı: Mustafa içine kapanık ve okulda derslere çok fazla ilgi göstermiyor. Çok fazla arkadaşı yok ve bazen sınıfta uyuyor. 



Bunları okuyunca, Bayan Mediha problemi kavradı ve kendinden utandı. Öğrencileri ona güzel kurdelelerle ve parlak kâğıtlara sarılmış hediyeleri getirdiğinde bile çok kötü hissediyordu. Mustafa’nın hediyesini alıncaya kadar bu böyle devam etti. 


 

Mustafa’nın hediyesi bir marketten aldığı kalın, kahverengi ambalaj kâğıdı 
ile beceriksizce sarılmıştı. 


 

Bayan Mediha onu diğer hediyelerin ortasında açmaktan acı duydu. Bayan Mediha pakette taşlarından bazıları düşmüş yapma elmas taşlı bir bilezik ve çeyreği dolu olan bir parfüm şişesini çıkarınca, çocuklardan bazıları gülmeye başladı. Ama o bileziğin ne kadar güzel olduğunu haykırdığında çocukların gülmesi kesildi. Bileziği taktı ve parfümü bileklerine sürdü. Mustafa, o gün okuldan sonra öğretmenine şunu söylemek için kaldı: 

 

“Öğretmenim bugün aynı annem gibi kokuyordunuz.”

Çocuklar gittikten sonra, Bayan Mediha en az bir saat ağladı. O günden 

sonra, okuma, yazma ve aritmetik öğretmeyi bıraktı. Bunun yerine, çocukları 

eğitmeye başladı. Bayan Mediha, Mustafa’ya özel ilgi gösterdi. Onunla çalışırken, zihni canlanmaya başlıyor görünüyordu. Onu daha fazla teşvik ettikçe, daha hızlı karşılık veriyordu. Yılın sonuna kadar Mustafa sınıftaki en zeki çocuklardan biri oldu ve tüm çocukları aynı derecede sevdiğini söylemesine rağmen, Mustafa onun gözdelerinden biri idi. 



Bir sene sonra, Bayan Mediha kapısının altında Mustafa dan bir not buldu, 

ona hala tüm yaşamında sahip olduğu en iyi öğretmen olduğunu söylüyordu. 

Altı yıl sonra Mustafa dan bir not daha aldı. Liseyi bitirdiğini, sınıfında 

üçüncü olduğunu ve onun hala hayatındaki en iyi öğretmen olduğunu yazmıştı. 



Bundan dört yıl sonra, bazı zamanlar zor geçmesine rağmen okulda kaldığını, 

sebatla çalışmaya devam ettiğini ve yakında kolejden en yüksek derece ile 

mezun olacağını yazan başka bir mektup aldı. Yine Bayan Mediha’nın tüm 

yaşamında ki en iyi ve en favori öğretmeni olduğunu yazmıştı. Sonra dört yıl 

daha geçti ve başka bir mektup geldi. Bu kez fakülte diplomasını aldıktan 

sonra, biraz daha ilerlemeye karar verdiğini açıklıyordu. Mektup onun hala 

karşılaştığı en iyi ve en favori öğretmen olduğunu açıklıyordu. Ama simdi 

ismi biraz daha uzundu. 

Mektup söyle imzalanmıştı, 

Prof. Dr. Mustafa Yılmaz ( Tıp Doktoru) 

Öykü burada bitmiyor. 

Görüyorsunuz, ortaya çıkan başka bir mektup var. 

Mustafa bir kızla tanıştığını ve onunla evleneceğini söylüyordu. Babasının 

birkaç hafta önce vefat ettiğini açıklıyordu ve evlenme töreninde Bayan 

Mediha’nın damadın annesine ayrılan yere oturup oturamayacağını soruyordu. 

Şüphesiz Bayan Mediha bunu kabul etti. Ve tahmin edin ne oldu? 

Taşları düşmüş olan o bileziği takti. Dahası, Mustafa’nın annesinin süründüğü parfümden sürdü. Birbirlerini kucakladılar ve Dr. Mustafa, Bayan Mediha’nın kulağına şöyle fısıldadı, 

"Bana inandığınız için teşekkür ederim, öğretmenim.

Bana önemli olduğumu hissettirdiğiniz ve bir fark meydana getirebileceğimi gösterdiğiniz için çok teşekkür ederim" 

Bayan Mediha, gözlerinde yaslarla fısıldadı, söyle dedi: “Mustafa, yanlış şeylere sahiptim. Bir fark meydana getirebileceğimi bana öğreten sensin. Seninle tanışıncaya dek, nasıl öğreteceğimi bilmiyordum.” 



Öğretmenlik bir sevda işidir. Onun mayasında sevgi vardır. Öğretmenlik mesleğinin temel taşı ve mayası sevgidir. Unutulmamalıdır ki, “Çocuklarımızın ayaklarına batan dikenler, ya bizim ektiklerimizdendir ya da biçmediklerimizdendir.” Öğretmen, öğrencilerinin hayatında fark oluşturmaya çalışın, sevgiyle yaklaşan, ilgi gösteren, bilgiyle donatan, sadece eğitimi inşa etmekle yetinmeyen, toplumu da inşa eden eli öpülesi mümtaz şahsiyetlerdir.Bu sorumluluk bilinciyle hareket eden öğretmenlerimize selam olsun…

Yorumlar